lopburiguide.com
			ล.ลิงลพบุรี

ป้าสุ..คนเลี้ยงลิง            ผู้ที่เคยมาสักการะเจ้าพ่อพระกาฬและเยี่ยมชมพระปรางค์สามยอด            โบราณสถานที่อยู่ใกล้เคียงกันคงพบเห็นว่าบริเวณนี้มีฝูงลิงอยู่เป็นจำนวนมาก            ลิงเหล่านี้มีวิถีความเป็นอยู่ท่ามกลางชุมชนเมืองที่มีความเจริญมีทั้งผู้คนมากมาย            และการสัญจรของยวดยานที่คับคั่งแทนที่จะอยู่ตามป่าเขาลำเนาไพร ซึ่งดูแล้ว            เป็นเรื่องที่น่าแปลกอยู่เหมือนกัน  จากชีวิตลิงตัวเล็กๆที่เกิดมาลืมตาดูโลกเจริญเป็น            หนุ่ม-สาวใหญวัยเจริญพันธุ์่ บางตัวอาจมีตำแหน่งเป็นผู้คอยควบคุมดูแลฝูงจนกระทั่ง            ถึงวัยสูงอายุซึ่งก็จะเปลี่ยนหน้าที่ไปเป็นผู้ดูแลปกป้องเหล่าบรรดาลูกลิงทั้งหลายแทน            ...อาจเป็นหลักประกันเบื้องต้นอย่างดีได้ีว่าบรรดาลิงที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ จะมีน้ำ,            อาหาร, สภาพความเป็นอยู่ที่ดีมีการดูแลพยาบาลเมื่อลิงเจ็บป่วยรวมทั้งการณาปนกิจ            ให้กับลิงที่นี่ในเวลาที่ต้องจากไป ทุกวันนี้มี  "มูลนิธิพลเอกหอม โห้ลำยองและมิตร"            ให้การดูแลอุปถัมภ์เพื่อให้ลิงอยู่คู่กับเมืองลพบุรีสืบไปดังเช่นในอดีตและยังช่วยบรรเทา            ปัญหาของการอยู่ร่วมกันระหว่างคนกับลิงที่นี่อีกด้วย

ความสนใจในบางแง่มุมเกี่ยวกับลิงที่นี่ทำให้เราได้พบเรื่องราวของบุคลบางคน เมื่อติดตาม          ต่อไปทำให้ได้รับรู้เรื่องราวบางแง่มุมของลิงที่นี่มาเล่าสู่กันฟัง บุคลที่เราได้สนทนาด้วยทุกคนที่นี่          รู้จักกันในนาม "ป้าสุคนเลี้ยงลิง "ของเรานั่นเอง..          ป้าสุ เป็นชาวบ้านโป่ง ราชบุรี  ด้วยวัย 73 ปีที่ยังคงความคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง          ดูแตกต่างจากคนในวัยเดียวกัน ป้าสุเล่าว่ามาอยู่ลพบุรีได้ประมาณ 18 ปีแล้ว          เมื่อแรกที่มาอยู่ลพบุรีก็อาศัยทำงานที่ร้านขายข้าวแกง รายได้จากการทำงานนอกจาก          ใช้ดูแลตัวเองแล้วอีกส่วนหนึ่งก็นำไปซื้ออาหารให้ลิง ทำอยู่เช่นนี้เรื่อยมาร่วม 15 ปีแล้ว          นาฬิกาชีวิตการทำงานของป้าสุในทุกวันนี้มิได้เริ่มที่ 8.00 น. และสิ้นสุดลงที่ 17.00 น.          มิใช่กฏเกณฑ์ใดที่ให้ต้องทำเช่นนั้น หากแต่เป็นมันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว          รอยยิ้มของป้าสุทุกครั้งที่ให้อาหารแก่ลิงที่รุมห้อมล้อมด้วยสัญชาตญาณรู้ว่าเป็นมิตรผู้้มาดี          เป็นสิ่งสร้างความสุขเมื่อได้รู้ว่าในเวลาจากนี้ไปลิงจะไม่อดหยากและหิวโหย...          หากจะพบตัวป้าสุนั้นคงมิใช่เรื่องยาก เพราะชีวิตของป้าสุนั้นวนเวียนอยู่ในละแวกที่มีฝูงลิงอยู่          ประมาณหกโมงเช้าก็จะเข้าไปในศาลพระกาฬดูแลสำรวจอาหารของลิงในศาลพร้อมทั้ง          ถวายเครื่องสักการะในศาลประจำวัน  สายหน่อยก็จะเข้าไปในตลาด หาผัก-ผลไม้ ซื้อบ้าง          มีผู้ให้บ้างก็มี เมื่อได้ของที่ต้องการก็จะรวบรวมนำไปฝากไว้กับแม่ค้าที่คุ้นเคยที่ตลาดท่าขุนนาง          และจะกลับมารับของอีกครั้งในช่วงบ่าย วันใดที่ลิงมีอาหารกินบริบูรณ์ก็จะเก็บกักอาหารที่ได้มา          ไว้สำหรับวันถัดไปหรือนำไปแบ่งปันกับผู้เลี้ยงลิงรายอื่นๆ  เช้านี้เราพบป้าสุในศาลนั่งสับ          มะพร้าวทะลายใหญ่ที่ได้จากผู้ที่นำมาแก้บนเจ้าพ่อพระกาฬ  " อาหารเช่นนี้หากเราไม่จัดการ          ปอกเปลือกให้กับลิงแล้ว มันก็คงไม่มีโอกาสได้กินเป็นแน่ " ป้าสุกล่าวทิ้งท้าย...

* หน้าถัดไป                          ลพบุรีจะอยู่ใกล้..แม้ไม่ได้เดินทาง